Kimi Kimle Kıyaslayalım?

Hayata bakışımızı da, kendimizi değerlendirişimizi de, çocuklarımıza ve etrafımızdaki insanlara davranışımızı da, yaşadığımız olaylara verdiğimiz tepkileri de tek bir şeyle kıyaslayabiliriz: Kuran ve Sünnet metodu ile. O zaman hem sırat-ı müstakim’e ulaşmış, hem sağlam bir kulpa tutunmuş olacağız. O zaman, başkalarına bakıp gıpta ile hased arasındaki ince çizgide durma tehlikesinden kurtulmuş, Allah’ın da razı olacağından emin olduğumuz bir yola doğru adım atmış olacağız. Çünkü, bizim kendisini örnek aldığımız ve kendimizi onunla kıyasladığımız kişinin batını(içi) bize göre gayb’tır, bilinmezdir. Bize zahiren güzel ve doğru bir yol gibi görünse de, özünde Allah’ın kesin hoşnut olduğunu söyleyebilmek, kuru bir iddiadan öteye gidemez.

Etrafta Polyanna’ya rahmet okutacak derecede optimist anneler görüyoruz. Aslında reelde görmüyoruz farkındaysanız, sosyal mecralarda görüyoruz. Çok enteresandır ki, Kaf dağındaki Zümrüd-ü Anka sanki. “Siz nasıl bir annesiniz, hayranım size, keşke yakın otursak, keşke arkadaş olsak” deniyor,çünkü öyle bir arkadaşı yok. Reelde karşılığı yok gibi sanki. Oysa tamam var da, Kayyu’nun çizgi filmden fırlamış anne-babası gibi modellerden hakikaten de bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar var. Herkesin huyu, suyu, yaşantısı, doğrusu-eğrisi kendine de, buradaki üzücü nokta, girişte belirttiğim kıyas mevzusu. Anneler, böyle kişilere bakıp, öyle bir yetersizlik sendromuna giriyor ki, aynada düşman görüyor hale geliyor. Ben neden böyle değilim, ben neden bu kadar pozitif bakamıyorum her şeye, ben neden çocuğuma kızıyor bağırıyorum diye kendi kendisini yiyip bitiriyor. Oysa normal olan sensin. (Diğerine anormal demek manasında değil bu cümle elbette, çoğunluk meselesi.) Yüklerin var omuzunda belki onda olmayan, şartların çok bambaşka, senin eşin çok başka, çocukların onunkinden bambaşka. Her şey bu kadar “başka” iken, sen nasıl onunla “aynı” olmayı düşünebiliyorsun?

“Hayata olumlu bakalım, bardağın dolu tarafını görelim” demek insanlara, çok güzel evet; ama bunun yansıtılış şekli çığırından çıkmış durumda. Bir süre sonra iş enaniyete, egoistliğe dönüşüyor. “Ben müthişim,hayata böyle bakabiliyorum, sen de bak!” Oysa sen müthiş filan değilsin, Allahu Teala kimseye kaldıramayacağı yük yüklemez de, ondan bu rahatlık emin olun. Sabahın beşinde, altısında evladı tarafından uyandırılınca, onunla başbaşa geçirilecek vakit olarak görelim bunu demek, “tuzu kuruluk” ifadesidir. Sizin sabaha kadar sizi uyutmamış bir de bebeğiniz olsaydı, o saatte kalkan çocuğa “yavrum işin mi yok, git yatağına uyu, daha karga kahvaltısını yapmadı” demeniz, “takıl odanda biraz da ben az daha uyuyayım, gün ne zaman başladı bütün gece uyumadım” demeniz sizi kötü ve hayata negatif bakan bir anne yapmaz.

Çocuklarınıza sinirlendiğiniz bir anda, sizi sakinleştirecek bir eşiniz yoksa yanınızda, ki hatta eşiniz bile yoksa, maddi sıkıntılar içinde boğuluyorsanız, çocuklarınız hakikaten de insanı zorlayan cinste hareketli(hadi yaramaz da diyelim) ise kendinizi güçsüz ve aciz hissetmek yerine, Allah’ım bunları bana verdiğine göre, kaldıracak gücü de vermişsindir. Sana sığınıp, Senden yardım istiyorum deyip, Bismillah deyip kolları sıvayın. Bırakın çocuklarla etkinlik yapmayıverin, bırakın onlara ekstra şeyler öğretmeyip kitap okumayıverin, her gün park park, bahçe bahçe dolaşamayın bırakın. Bütün bunları yapmak zorundaymış ama yapamıyormuş gibi hissetmek, sizin üzerinize ekstra yük bindirip, gereksiz bir suçluluk psikolojisine sokacak. Bu durumda zararlı çıkan yine çocuğunuz olacak. Ve tabi siz de…

Allah Rasulu(s.a.v.)’nun ibadette ve taatte kendimizden üstün olana, maddi durumlarda kendimizden aşağı olanlara bakmamızı tavsiye etmesinde büyük bir hikmet yatmaktadır. Yüklerinizin ağırlığını hissettiğiniz an, sizin yapamadıklarınızı o an yapan annelere bakıp kötü hissetmektense, şartları çok daha zor olan kadınları düşünün. Ashabı düşünün, hicret ederken nasıl çile çektiklerini çoluk çocuk, nasıl zulme katlandıklarını. Şimdi de dünyanın birçok yerinde acı çeken anneleri düşünün evlatları kollarında ölen. Sağlıklarına ve varlıklarına şükredin, boşverin…

 

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s